Terapia dużymi dawkami dożylnych immunoglobulin (IVIG) jest uznaną metodą leczenia przewlekłej poliradikuloneuropatii zapalnej (CIDP) oraz innych chorób o podłożu autoimmunologicznym. Efektywność, mechanizm działania oraz optymalne dawkowanie cyklicznych kuracji niskimi dawkami IVIG nie zostały dotychczas ostatecznie ustalone. IL-6 i IL-10 odgrywają istotną rolę jako cytokiny odpowiednio pro- i przeciw-zapalne i ich modulacja może być jednym z mechanizmów immunomodulującego i przeciwzapalnego działania cyklicznej terapii niskimi dawkami IVIG. W naszej pracy oceniliśmy wpływ IVIG na stężenie osoczowej Interleukiny-6 (IL-6) i Interleukiny-10 (IL-10).
Metody: Oceniono stężenie IL-6 i IL-10 przed i w 24 godziny po dożylnym wlewie 5g IVIG w osoczu pacjentów z CIDP.
Wyniki: Obserwowano znamienny wzrost stężenia IL-10 w 24 godziny po przetoczeniu IVIG (P < 0.05). Nie obserwowano znamiennych zmian stężenie IL-6.
Wnioski: Po przetoczeniu pojedynczej dawki 5g IVIG u pacjentów z CIDP obserwowany jest znamienny wzrost stężenia IL-10 w osoczu krwi.
Wyniki naszych badań wskazują na to, że wzrost stężenia IL-10 obserwowany po przetoczeniu IVIG może być jednym z mechanizmów ich działania immunomodulującego. W kontekście literaturowe wskazują, że wpływ IVIG na cytokin jest zależny od dawki, tak więc wydaje się